zaterdag 15 augustus 2015

Waarom rechts dom maar links fout is

Waarom rechts dom is

Politiek wordt wel opgedeeld in levensbeschouwelijke en ethische kwesties (zeg maar zaken betreffende rechten en plichten) aan de ene kant en economische kwesties (zeg maar zaken betreffende generatie en rechtvaardige verdeling van welvaart) aan de andere kant (waarbij het een kenmerk van de moderniteit is dat de economische kwesties de kern van de politiek zijn gaan vormen, hetgeen voor de oude Grieken een ongerijmdheid zou zijn geweest: economie ofwel huishoudkunde is als het ‘huis’ betreffende per definitie privé en dus geen publieke dus politieke zaak, maar al bij de Romeinen werd de keizer dominus, dus ‘heer des huizes’, welke titel daarna ook aan Christus werd gegeven zodat de politiek en zelfs de religie opeens juist over het privédomein ging). Ikzelf ben meer geïnteresseerd in de levensbeschouwelijke en ethische kwesties, zoals de rechtsstaat en de in Nederland verworven liberale vrijheden zoals abortus, euthanasie, drugs, prostitutie en homoseksualiteit. Die kwesties zijn ook toegankelijker voor de leek of zelfs inherent belangwekkend voor de filosoof (de studie van ethiek is een filosofische discipline), terwijl het moeilijk is om met economische kwesties mee te praten als je zelf geen econoom bent.

Qua die levensbeschouwelijke kwesties ben ik uitgesproken liberaal zodat ik ermee met vooral rechtse dus conservatieve mensen in conflict kom. Links verwijt rechts graag ‘fact free’ te beargumenteren en dat klopt wel in de zin dat intellectuele conservatieven wel beseffen dat ze moeten aantonen waarom bv. drugsgebruik of promiscuïteit inherent onwenselijk zouden zijn zodat ze geen beroep op de feiten hoeven te doen maar rechtse politici kiezen steevast de intellectueel zwakke strategie om zo’n conservatieve filosofie over te slaan in ruil voor de meer bekende en toegankelijke liberale filosofie om vervolgens met een beroep op ‘de feiten’ te betogen waarom bv. drugs en prostitutie verboden zouden moeten worden, erop neerkomend dat dergelijke zaken extreem ongezond en gevaarlijk zouden zijn. Maar die feiten zijn er niet: men schept slechts een verontrustend beeld dat beoogt de burger te shockeren maar dat zich juist moeilijk verhoudt met de (ware) feiten.

Qua drugs is er bijvoorbeeld het eeuwige tegenargument dat nota bene de legale drugs alcohol en nicotine veel schadelijker en/of verslavender zijn dan de illegale drugs waarop rechts niet echt een weerwoord heeft. Een ander voorbeeld waar ik al veel over heb geschreven is Segers kruistocht tegen de prostitutie, waarin slechts op de gevallen van mensenhandel wordt gefocust om zo een beeld te scheppen dat prostitutie identiek met mensenhandel is dat dan wordt gestut met allerlei onbetrouwbare ‘feiten’ zoals dat 70-90% van de prostituees zou worden gedwongen (terwijl de veel betrouwbaardere wetenschappers altijd met zeer lage schattingen komen: zo schatten onderzoekers het aantal gedwongen prostitutees op het - vanwege de mensenhandel gesloten - Utrechtse Zandpad gedurende een aantal jaren op slechts enkelen op een aantal van pak-m-beet 10.000, resulterend in ongeveer 0,1% dwang). Nog een ander typisch voorbeeld van rechtse, discriminerende ‘onderbuik’-journalistiek is http://politiek.tpo.nl/2015/07/29/amsterdam-gay-pride-onveilige-anale-seks-moet-kunnen-en-u-moet-dat-betalen/. Zoals Segers niet moe wordt het beeld te schetsen dat verontrustend veel prostituees zouden worden gedwongen, zodat decriminaliseren van prostitutie het decriminaliseren van mensenhandel zou betekenen (logica is ook al niet Segers sterkste kant), zo suggereert Aalberts dat heel veel homoseksuele mannen HIV-geïnfecteerd zijn en dat aan hun eigen onverantwoordelijk gedrag te danken hebben welke rekening uiteraard bij de hardwerkende Nederlander wordt gelegd (“Zo leren we niet alleen veel over de relatie tussen homoseksualiteit en hiv, maar ook over de kostenexplosie in de zorg.”). Hij geeft wel een betrouwbare samenvatting van wat de homo’s op die avond zelf hebben gezegd, maar hij doet dat uitsluitend op een sarcastische manier, suggererend dat het allemaal evident onzin is wat de desbetreffende homo’s zeggen en slechts al die leugens opdissen om hun verantwoordelijkheid te ontlopen. Toch is het feitelijk gewoon juist wat de homo’s zeiden: zo maken de HIV-remmers HIV ondetecteerbaar in het bloed waaruit volgt dat de kans op besmettelijkheid dan uiterst klein is geworden (omdat HIV door middel van bloed en het bloedproduct sperma wordt overgedragen; HIV-medicijnen elimineren succesvol HIV in het bloed maar het probleem is dat HIV zich ook 'verstopt' in cellen maar zolang die zich daar verstopt is de kans op besmetting nihil). Ook vindt Aalberts dat je HPV-vaccinaties niet kunt vergelijken met preventieve HIV-medicijnen, maar zijn argument (“Het verschil tussen ziektes die mensen overkomen en die ze kunnen voorkomen wordt hier niet gemaakt”) miskent alle feiten: HPV-infectie kun je net als HIV-infectie voorkomen door geen of veilige seks te hebben, maar eenmaal geïnfecteerd dan is de ziekte die kan volgen (bij HIV is dat AIDS – dat vooral risico op kanker geeft – en bij HPV is dat een risico op baarmoederhalskanker) iets “wat je overkomt”. Er is dus geen verschil. Maar dat kun je Aalberts niet wijsmaken. Aalberts lijkt ook helemaal niet geïnteresseerd in de feiten. Zijn artikel verraadt al geen enkele voorkennis bij hem zodat hij alles moet navragen en hij vervolgens alle ontvangen informatie met bijtende spot naar het rijk der fabelen verwijst omdat hij niet krijgt te horen wat hij wil horen, namelijk dat homo’s hun verantwoordelijkheid moeten nemen door altijd condooms te gebruiken.

Meer in het algemeen heeft rechts een grote fantasie en geven ze juist op morele thema’s als drugs en prostitutie een Sodom en Gomorra-achtig beeld van de situatie die niets met de werkelijkheid te maken heeft. Het perspectief van de conservatief is ook altijd die van de bezorgde ouder ("het zal je kind maar wezen!") terwijl het liberalisme volwassenen als autonome wezens opvat zodat die ideologie de mening c.q. bezorgdheid van de ouder niet relevant acht. Ongetwijfeld gelooft de conservatief ook alle onzin die de sensatiebeluste media over drugs vertellen zoals dat je al na één keer heroïne gebruiken verslaafd bent (de belangrijke wisselwerking tussen het conservatisme en de sensatiemedia heb ik hier al beschreven: http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/04/de-vernedering-van-de-rechtsstaat-en-de.html). De conservatief is bij wijze van spreken degene die twee condooms draagt als hij een los seksueel contact heeft. Dat heeft denk ik met het volgende te maken. “Fear and I were born twins together” schreef Hobbes die een protoliberaal (en al typisch modern) kan worden genoemd vanwege zijn opvatting dat alle mensen vrij en gelijk zijn, maar die vooral geliefd is bij conservatieven: Hobbes deelt met de conservatieven een pessimistisch mensbeeld (‘homo homini lupus’) zodat een sterke Staat nodig is om mensen te doen stoppen elkaars hersenen in te staan en zo een beschaving op te kunnen bouwen. Het hier door mij gegeven citaat geeft aan dat Hobbes zelf goed besefte waar zijn pessimisme vandaan kwam: zijn eigen angstige natuur die hij projecteerde op alle mensen zodat in feite alle menselijke cultuur is gebouwd op angst (zo is bv. religie volgens Hobbes ontstaan uit angst voor het onbekende). Uiteraard achten conservatieven hun somber mens- en wereldbeeld niet pessimistisch maar ‘realistisch’. En daar zit ook wel een kern van waarheid in, maar vanwege hun angstige natuur zijn ze goedgelovig als hen apocalyptische verhalen worden verteld zodat ze reële dreigingen en misstanden sterk vergroten, resulterend in overbodige verboden en beperkingen van rechten en vrijheden (over het democratische draagvlak voor de groteske wetgeving in verband met de dreiging van terroristische aanslagen zal ik niet eens beginnen; ik volsta met het bekende gezegde dat angst een slechte raadpleger is). Angst heeft een belangrijke waarschuwende functie, maar de feitelijke onderbouwing is vaak zwak en reden waarom links de rechtse mensen – niet onterecht – vaak maar ongeïnformeerd en dus dom vindt. Dat rechtse mensen vaak slecht geïnformeerd zijn, komt overigens niet doordat rechtse mensen werkelijk (perse) dommer zouden zijn maar doordat rechtse mensen reactionair zijn: het zijn de linkse mensen die iets willen veranderen en zich dus met politiek bezig houden, waartegen vervolgens rechts bezwaar maakt maar zonder zich even intensief in het onderwerp te verdiepen (als je wilt dat iets niet hoeft te veranderen is er ook geen noodzaak om je erin te verdiepen, anders dan bij wijze van weerwoord tegen degenen die het wel willen veranderen zodat rechts genoegen neemt met elk voorhanden zijnde tegenargument). Overigens leidt intelligent rechts ook tot zelfinzicht (zoals bij Hobbes) en tot zelfspot waardoor men het eigen pessimisme graag tot groteske, hilarische overdrijving voert, resulterend in de 'doom porn' van 'shock blogs' als GeenStijl en Zerohedge waarop elke dag opnieuw het einde van de wereld wordt verkondigd ("we gaan allemaal dooooooooooood!") maar met een knipoog, zoals GeenStijl achter alles "des doods" zet (zodat bv. elke storm wordt opgeblazen tot een "storm des doods") en Zerohedge zijn overtrokken pessimisme en dagelijkse paniekzaaierij al bij voorbaat rechtvaardigt door middel van hun slogan "On a long enough timeline the survival rate for everyone drops to zero". De immer serieuze linkse mensen leggen dit uiteraard uit als hypocriet, groteske onzin en onnodige bangmakerij.

Waarom links fout is

Ik zit nu een aantal maanden op Twitter (vooral om aandacht te vragen voor deze weblog) en wat ik al in mijn eerste artikel op dit blog schreef (http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/03/800x600-normal-0-21-false-false-false.html) wordt nog dagelijks bevestigd: op Twitter geef ik mijn commentaar op wat anderen beweren en de reactie van nagenoeg elke linkse Twitteraar is dezelfde: hooguit één keer reageren ze op mijn kritische tweet en dan op een denigrerende manier waarmee ze mij de oren willen wassen en mij willen laten zien dat ik beter kan zwijgen als de volwassen mensen zoals zij spreken, en als ik dan toch nog reageer omdat ik nog niet ben overtuigd van hun gelijk dan word ik subiet geblockt of gemuted en reageren ze nooit meer op een reactie van mij (dat ik denk dat ze mij muten komt doordat ze dan zelfs niet meer reageren als ik ze op bv. een evidente schrijffout in hun artikel attendeer). Overigens, ik zit ook regelmatig in de clinch met rechtse mensen (bv. over bovenstaande ethische onderwerpen) en zij vertonen dan ander, typisch rechts, gedrag: zij blijven eindeloos hun standpunt verdedigen (terwijl ze volgens mij evident de discussie al verloren hebben) zodat wat hen betreft de discussie niet stopt (zodat ik de discussie stop omdat de wisseling van telkens dezelfde argumenten snel saai en vermoeiend wordt). Rechtse mensen geven aldus de strijd nooit op en blocken of muten (daarom) mij als tegenstander nooit. Maar vooral het arrogante, toch wel typisch links, gedrag van het simpelweg uit de gemeenschap gooien van elke dissident (op Twitter door die ander te blocken of muten) blijft mij verbazen en intrigeren (het is ook de bestaansreden van deze website waaraan het ook de naam ‘Geband van Joop’ ontleent): waarom tolereren linkse mensen gewoonweg geen enkel tegengeluid of kritiek? Ook op bv. Joop.nl is de vaste teneur dat iedereen met een andere mening zou moeten worden uitgezet/verbannen of opgesloten (het hebben van een andere mening wordt er zelfs expliciet als misdadig opgevat met het hebben van een mogelijk racistische opvatting als zwaarste misdrijf zodat ‘racisten’ als Wilders en zijn ‘volgelingen’ zelfs de zwaarste straf hebben verdiend). Daarbij vinden zij ook dat alle rechtse media zouden moeten worden verboden en is een bekentenis van iemand dat hij wel eens op GeenStijl of de Telegraaf heeft gekeken genoeg om grote verontwaardiging en hoon van de rest op te roepen: een ‘fatsoenlijk’ mens dient immers “principieel” geen kennis te willen nemen van de ‘smerige’ rechtse mening (en ondanks mijn vele anti-rechtse artikelen lijkt geen enkele linkse lezer – ‘principieel!’ – mijn weblog te willen bezoeken omdat ik die zelf een “een soort intellectuele GeenStijl” heb genoemd). Wat is dit voor stuitend intolerant, onvolwassen en anti-intellectueel gedrag? Is het onzekerheid? Er zit evident een religieuze dimensie in (het verlangen naar zuiverheid en de angst besmeurd te worden met viezigheid: vandaar de ‘smerige’ rechtse mening waar men absoluut niet mee in contact mag komen), hetgeen in de seculiere versie van het christendom ook wel ideologie wordt genoemd: de linkse intolerantie zit er vooral ideologisch ingebakken, zoals ik in m’n eerste artikel op deze website al heb geduid (http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/03/800x600-normal-0-21-false-false-false.html) en hierna zal toelichten.

Qua ideologie zijn er in wezen twee vormen van bestuur mogelijk: een democratische (van onderop) en een autoritaire (van bovenaf). Links en rechts verschillen hierin fundamenteel: links wil een democratische bestuursvorm en rechts wil een autoritaire bestuursvorm. In die zin is links fundamenteel anti-autoritair, hetgeen links zelf graag anti-fascistisch noemt, maar in de praktijk omarmt juist links de fascistische bestuursvorm die een mix is van de twee bestuursvormen. Het fascisme is immers ook fundamenteel democratisch en anti-autoritair – het fascisme is populistisch in zijn afkeer van de gevestigde orde en van de beroepspolitici die alleen maar hun eigen zakken zouden vullen waarbij het fascisme de stem van het volk wil vertegenwoordigen (meer nog dan het socialisme is het fascisme tegen het koningshuis en andere 'boven-ons-gestelden' en brengt het de mening van 'de straat' naar het parlement) – maar koppelt dat aan het rechtse autoritarisme waardoor die stem van het volk wordt belichaamd door de charismatische Leider die de weg wijst en die iedereen moet gehoorzamen. Het fascisme wijst het vrije, democratische debat af omdat die alleen maar de verdeeldheid vergroot en de Staat of natie verzwakt in zijn strijd tegen de vijand. Marx wees om dezelfde reden op de noodzaak van een ‘dictatuur van het proletariaat’ tijdens de revolutie: zo’n revolutie heeft immers geen kans van slagen als er dissidenten dus tegengeluiden worden getolereerd. Wat dat betreft zijn links en rechts het eens: bij een strijd of oorlog kan er geen ruimte zijn voor andersdenkenden (en om die reden achten wij het ook onkies als een politicus de eigen militairen die ergens vechten afvalt, ook als die politicus het niet eens is met die strijd of militaire uitzending). Dat ‘rechtvaardigt’ ook de totalitaire dictaturen van alle socialistische Staten zoals Noord-Korea en Cuba. En omgekeerd beginnen in electorale moeilijkheden bevindende politici graag een oorlog of stellen zij hun aanpak van een probleem graag als een strijd of oorlog voor om zo het hele volk achter zich te krijgen en dissidenten het zwijgen op te leggen. Het fascisme is nu een typische oorlogsideologie (het is niet alleen ontstaan uit en voor oorlog maar het gelooft ook dat vrede sowieso nooit mogelijk is), maar het socialisme is zeker in haar reformistische in plaats van revolutionaire variant geen gewelds- of oorlogsideologie: het socialisme streeft juist naar duurzame vrede (in religieuze zin is dat het herstel van het paradijs waar Adam en Eva uit zijn gegooid vanwege Eva’s zonde). Het liberalisme als een soort middenweg accepteert de diversiteit van meningen en belangen en daarmee de onvermijdelijkheid van conflicten die het vervolgens vreedzaam wil oplossen door middel van de democratische rechtsstaat, maar het fascisme en het socialisme willen een andere oplossing: het fascisme gelooft in eeuwige strijd met het recht van de sterkste zodat de dissidente zwakkere in een onderdrukte, gehoorzame positie wordt gedrukt (waartoe het fascisme autoritair is en dat ook zelf graag erkent: volgens Mussolini is het autoritarisme de kern van het fascisme), maar het socialisme wil het conflict überhaupt elimineren (en zo de duurzame vrede bewerkstelligen) door elke dissident te elimineren dus door elke dissident te vermoorden of levenslang op te sluiten. De rechtse mening is als het ware het gif dat uit het lichaam moet als we een gezonde samenleving - een duurzame vrede - willen. Het socialisme is aldus ‘heimelijk’ autoritair: het ontkent simpelweg het bestaan van (serieus te nemen) dissidenten die daartoe ofwel heimelijk moeten worden vermoord of als krankzinnigen dus niet serieus te nemen ‘redelozen’ moeten worden weggezet of opgesloten (en omdat er zogenaamd geen dissidenten bestaan, is het socialisme zogenaamd ook niet autoritair maar is zij slechts de uiting van de wil van elk met rede begiftigd mens). Juist die ontkenning maakt het socialisme in de praktijk nog veel autoritairder en genocidaler dan het fascisme, omdat de ontkenning vereist dat elk mogelijk dissident geluid geheel wordt uitgeroeid. Sowieso kent het socialisme de heimelijke paradox dat alle mensen gelijk zijn, maar dat slechts een groot en liefst charismatisch leider het volk naar de socialistische klassenloze heilstaat kan brengen (want het volk is te dom om de noodzaak van revolutie te begrijpen en laat zich eenvoudig in de luren leggen door de leugens van de kapitalisten), waardoor elke socialistische Staat moet beginnen met een fundamentele tweedeling van een leidende klasse en een volgzame klasse (en waarbij de PvdA geheel in de socialistische traditie meent dat het haar taak is om "het nog beter uit te leggen" als het volk haar dreigt niet meer te willen volgen).

Zo ook is het typisch linkse gedrag van het elke andersdenkende blocken of muten op Twitter verontrustender dan het typisch rechtse gedrag van ‘domme soldaatjes’ die wel bereid lijken zich dood te vechten om maar uiteindelijk hun gelijk te kunnen claimen (al was het maar omdat de ander geen zin meer heeft om de discussie voort te zetten en zo de strijd ‘opgeeft’ door iets anders te gaan doen). Links lapt naar mijn mening het minimale vereiste voor een beschaving en een democratische rechtsstaat aan zijn laars, omdat zo’n beschaving niet mogelijk is als we niet bereid zijn naar een ander te luisteren. Dat heeft rechts in ieder geval een stuk beter begrepen dan links. Rechts heeft wel domme meningen, maar staat altijd open voor het gesprek zodat je kunt hopen hen te overtuigen (of gerust te stellen) door middel van goede argumenten (en betrouwbaardere feiten) en de strijd in ieder geval bij woorden blijft. Links staat daarentegen niet open voor het gesprek en wil zijn ‘gelijk’ desnoods met geweld aan de samenleving opleggen, waardoor links structureel andersdenkenden het zwijgen oplegt en zo haat en angst zaait en slechts tot geweld kan leiden.

1 opmerking:

  1. Schitterend artikel. Heel herkenbaar zowel wat links als rechts betreft. Het is goed dat er weer meer gepolariseerd wordt met dit soort publicaties, want voor veel politici lijken de tegenstellingen tussen links en rechts bijna ouderwets. Alles is onderworpen geraakt aan de tirannie van het poldermodel, alsof er geen wezenlijk verschillende levenshoudingen worden uitgedrukt door de verschillende partijen. Die vervaging van politieke identiteit komt voor een groot deel door de dictatuur van het internationale marktdenken, waardoor alle politici, links of rechts uiteindelijk met dezelfde economische plannen instemmen en hun ethiek daaraan ondergeschikt maken. Een goed voorbeeld daarvan is Rutte, die zijn keiharde garantie om geen geld meer aan de Grieken te geven moest breken onder druk van de andere EU-landen.

    Ik zou graag zien dat politici opnieuw kleur bekennen en rekenschap geven van hun identiteit. Het gaat er af en toe een beetje te lollig aan toe in de Kamer, terwijl je bij discussies op sociale media ziet dat er grote tegenstellingen bestaan tussen mensen, die soms verbeten worden uitgevochten (met woorden). Herkenbaar voor mij als overwegend rechtse denker, is het moeilijk kunnen stoppen met de discussie. Dat heeft te maken met de verleiding van de logica, het idee dat het beste argument uiteindelijk zal winnen. Dit is eigenlijk een miskenning van het feit dat meestal het zwaarst wegende belang van een persoon de doorslag geeft in zijn stellingname, politiek of privé. Het geblocked worden door links is een bekend verschijnsel, en je legt goed uit waarom ze dat doen. Ze gaan er impliciet vanuit dat het gewone volk te dom is om zelf na te denken en daarom hebben ze die paternalistische houding van het volk opvoeden vanuit hun culturele hoofdkwartier.

    Rechtse mensen hebben beslist teveel angsten en drijven hun controlezucht zover door dat uiteindelijk mensen vals beschuldigd kunnen worden van zaken waar ze part noch deel aan hebben, of worden aangevallen op meningen die ze nooit (als zodanig) hebben geuit. Communistenjacht van McCarthy in de VS als extreem voorbeeld van hoe je behandeld kan worden in een 'vrije' samenleving. Ik zou eerlijk gezegd geen keuze willen maken tussen de linkse of de rechtse dictatuur. Filosofisch gezien hebben we zowel liefde als rede nodig, maar de inrichting van de maatschappij als menselijke constructie vereist nu eenmaal dat we een kant kiezen en een bepaald belang verdedigen dat we hoger stellen dan een ander. Anders vinden mensen je onduidelijk en luistert niemand naar wat je zegt, links of rechts. De welwillende houding van links (met miskenning van de schaduw) en de bezorgde houding van rechts (met overdrijving van het gevaar) hebben allebei hun tekort.

    Op het gebied van alcohol en drugs zou ik zeggen dat alcohol zeker even schadelijk is als drugs of nog erger, maar maatschappelijk meer geaccepteerd (vermoedelijk omdat alcohol in de rationele cultuur waarin we leven - het hoofd- makkelijker de emoties losmaakt, wat bij hart-mensen die meer op drugs zijn ingesteld niet nodig is. Die willen liever ' spacen' wat vanuit het hart een verheffing naar het mentale gebied is) zodat die principiële discussie weinig oplevert. De voorkeur is voor alcohol ook al richt dat net zoveel of misschien meer schade aan. Het probleem dat met drugs samenhangt is criminaliteit en prostitutie, dus dat past bij de rechtse agenda. Alcohol is voornamelijk een probleem binnenshuis, waar de eigen familie onder te lijden heeft. Vandaar dat er maatschappelijk gezien harder tegen drugs opgetreden wordt ivm de openbare orde. Maar wat vaak over het hoofd wordt gezien is dat de substantie cannabis misschien niet zo verslavend of gevaarlijk is, maar wel de lamlendige levensstijl die ermee samenhangt. Het is psychologisch niet gezond om zo vaak onder invloed te zijn en de buitenwereld te filteren door een bedwelmende waas.

    BeantwoordenVerwijderen